Ik heb even getwijfeld. Maar wanneer ik mezelf ruim een jaar later in mijn hoofd op die stoel neerzet en kijk naar mijn tafelgenoten, was het wel degelijk een ronde tafel. Aan die tafel familie en vrienden, zeven in totaal. Voor Pascale en mij leek het een soort gegidst bezoek aan een Mexicaans restaurant. De anderen waren doorwinterde bezoekers van El Pueblo, wij kwamen er voor het eerst en hadden weinig ervaring met de Mexicaanse keuken. Verder kan ik nog kwijt dat het overdag zonnig en warm was geweest, een mooie vrijdag in mei, niks buitengewoons. Maar die avond zou dat veranderen.
Na het enthousiaste ‘die fajitas moet je echt proberen’, ‘dat aperitief is gewoon misdadig lekker’ en ‘we nemen altijd hapjes vooraf want ook de voorgerechten zijn gigantisch’ transformeerde de conversatie in de kenmerkende tafel omvattende gesprekken zoals we die ook hebben op oudejaarsavonden.
Een indrukwekkende hoeveelheid hapjes verscheen in het midden, een andere ober arriveerde met een dienblad vol glazen. Mijn mojito behield ook als mocktail enige bravoure. Niet iedereen moest nog autorijden en misschien maakte het aperitief de tongen wat losser, want als ik het me goed herinner ontsprong de bron van deze blog voorbij de hapjes.
Het was Myri die de toon zette toen ze ons vertelde over haar cursus componeren. Ze speelde wel eens piano op een podium. Zij ervaarde het zelfs als lastiger voor een paar mensen in de huiskamer te spelen, dan voor een groter maar eerder anoniem publiek. Dat gebeurde trouwens niet genoeg, vond ze, ze miste het. Terwijl de hoofdgerechten werden neergezet trad haar man Bart, mentalist, haar bij. ‘Optreden voor een groter publiek is great fun, het smaakt altijd naar meer.’ Met toenemende verbazing hoorde ik tafelgenoot na tafelgenoot zich daarbij aansluiten. Karoline had vroeger toneel gespeeld en ook zij hield van de opwinding en het applaus. Zij en Pascale speelden in elke nieuwe musical in Zaventem mee als figurant. Ciske de Rat was geannuleerd door covid, maar nadien hadden ze zich geestdriftig op De Sirene van Ensor gestort en twee jaar later op Charlie and the Chocolate Factory. Ze vatten het plan op in ’26 voor edelfigurant met tekst te gaan in Annie. Serge trad zelf niet op maar was al jaren toneelmeester. Ik zocht nadien op wat dat precies inhoudt. Je mag geen stresskonijn zijn, moet veel weten en snel denken. Simon ontbrak die avond, maar – werd mij later verzekerd – hij zou goed weg kunnen met gitaar en zang.
Ik was even uit het veld geslagen door het besef van al dat gecumuleerde talent. Daarnaast had ik onmiskenbaar het gemis gehoord in de verhalen, deze mensen hielden van het podium en stuk voor stuk wilden ze meer. Niettemin had ik misschien beter mijn mond gehouden. Maar de impuls overrompelde mij. ‘Ik schrijf een toneelstuk,’ gooide ik eruit. ‘Ik zet de hele groep op de planken.’
Er volgde geen lachstuip, geen verbaasd geproest, integendeel, ik had hun onverdeelde aandacht. ‘Waar halen we een zaal vandaan?’ kwam meteen iemand met een praktische vraag. Zelf maakte ik me nog niet druk over praktische problemen, ik surfte op een golf van blije adrenaline. ‘Dat regel ik wel,’ maakte ik me er vanaf. We spraken af dat ik een stuk zou schrijven, dat ze het zouden lezen en dat we opnieuw zouden afspreken bij de Mexicaan.
Ik werk me niet voor het eerst in dergelijke nesten, de consequenties van zo’n engagement zijn een soort collateral damage die zich pas later aandient. Alleen maar content dus met mijn voorstel, volgde ik de anderen naar buiten. Voor hij de uitgang bereikte draaide Bart zich om en hield me tegen. ‘Kijk,’ zei hij. ‘Ofwel komt er een toneelstuk, ofwel komt er geen toneelstuk. Beide opties zijn oké.’
Hij vervolgde zijn weg al naar buiten toen ik me realiseerde dat hij mij met die paar woorden van stress, verwachtingen en plichtsgevoel had bevrijd. Buiten stonden de anderen al handen en zoenen te geven. Ik gaf Bart een stevige hand. Op weg naar huis besefte ik dat het idee zich al met weerhaken onder mijn vel had genesteld. Ik ging dit gewoon doen, wist ik. Er was al geen weg meer terug.
Reactie schrijven